جمعه ۲۲ شهریور ۱۳۸۷ @ ۰۹:۵۸
امسال شاهد اجرای آپارتاید علمی در کشور بودیم٬ نحوهی اجرا هم بهگونهای بود که با بومی کردن برخی رشتهها٬ عملن امکان تحصیل در دانشگاههای برتر کشور رو [که همهگی هم در تهران هستن] برای داوطلبین شهرستانی غیرممکن کرد٬ این تقسیمبندیها بهصورت استانی٬ ناحیهای و قطبی صورت گرفته بود٬ تقسیمبندی استانی که معلومه چطوری انجام میشه٬ ناحیهای و قطبی هم بهاینصورته:


برخی رشتههای زیرگروه ریاضی که فقط پذیرش ناحیهای/قطبی دارن: مهندسی برق [الکترونیک٬ مخابرات٬ بیوالکترونیک]٬ مهندسی عمران [عمران-عمران]٬ مهندسی مکانیک [همهی گرایشها بهجز ساخت و تولید]٬ مهندسی فناوری اطلاعات (IT)٬ مهندسی کامپیوتر [نرمافزار]٬ مهندسی معماری٬ مهندسی مواد [همهی گرایشها بهجز متالوژی استخراجی]٬ مهندسی کشاورزی [آب٬ علوم کشاورزی]٬ معماری داخلی و…
برخی رشتههای مهم زیرگروه تجربی که فقط پذیرش ناحیهای دارن: پزشکی٬ داروسازی٬ دندانپزشکی و…
اکثر رشتههای بالا پذیرش ناحیهای دارن٬ و فقط تعداد کمیشون پذیرش قطبی دارن٬ اصل مطلب اینهکه وقتی بهترین دانشگاهها در تهران هستن٬ چرا نباید همهی رشتهها پذیرش کشوری داشته باشن؟
دانشگاههایی مثل شریف٬ امیرکبیر٬ علموصنعت٬ علوم پزشکی و… متلعق به همهی مردم هستن و همه هم باید بهاندازهی هم از اونا سهیم باشن٬ آیا میشه گفت فقط اهالی بومی استان فارس میتونن از تختجمشید دیدن کنن و بقیه چنین حقی ندارن؟
سازمان سنجش میگه فقط ۲۰٪ ظرفیت رشتههای بالا به داوطلبین کشوری اختصاص داده میشه و ۸۰٪ باقیمونده به داوطلبین بومی میرسه.
بذارین یه مثال بزنم تا موضوع روشن بشه: بر فرض اگر رشتهی مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف ۲۰ نفر ظرفیت داشته باشه٬ و ۴۰ نفر اول کنکور هم از بچههای بندرعباس باشن٬ فقط ۴ نفر اول میتونن به دانشگاه شریف راه پیدا کنن و بقیه از افراد بومی با رتبههای ضعیفتر انتخاب میشن٬ مثلن ممکنه یه تهرانی با رتبهی ۸۰ هم بتونه مهندسی برق شریف در بیاد و حق اون بچههایی که رتبهی بهتری دارن ولی بومی نیستن خورده میشه.
جالب اینجاست که رییس سازمان سنجش در مصاحبههاش همش میگه «فقط ۴-۵ رتبهی زیر ۱۰۰۰ موفق به قبولی در دانشگاه نشدن» اما نمیگه مثلن اونی که رتبهی ۷۰ داشته میخواسته صنعتی شریف در بیاد٬ دانشگاه سیستان بلوچستان دراومده!
جناب آقای رییس٬ ما هم نمیگیم رتبههای خوب هیچجایی در نیومدن٬ میگیم اون جایی که حقشون بوده در نیومدن! وگرنه واضحه که یه رتبهی دو یا شه رقمی توی اکثر دانشگاههای شهرستانها بهراحتی قبول میشه و نیازی هم به لطف و کرم سازمان سنجش نداره.
اگه بنا به بومیسازی هست چرا فقط علم و امکانات باید بومیسازی بشه؟ چرا درآمد نفتی رو بومی نمیکنین تا ثروتمندترین استانهای کشور از نظر منابع طبیعی٬ بدبختترین استانها از نظر وضعیت معیشتی و رفاهی نباشن؟
واقعن از نمایندهگان مجلس انتظار میره که در برابر این بیعدالتی و تبعیض ایستادهگی کنن و نذارن حق بچههای نخبهی این کشور بهراحتی پایمال بشه.
درسته که من سالها پیش از سد کنکور گذشتم٬ اما وظیفهی خودم میدونم از حقی که داره از بچههای این مملکت خورده میشه دفاع کنم.
مرتبط:
تجمع جمعی از داوطلبان کنکور در برابر سازمان سنجش - ایسنا
اعتراض ۱۷۲ نمایندهی مجلس بهنتایج انتخاب رشته کنکور - تابناک
استاد دانشگاه شریف: بومیسازی دیواری بین اقوام کشور ایجاد میکند - ایسنا
بومیسازی یا خنثیسازی؟ - محمدجواد روح
شیرزاد عبداللهی: بومیگزینی، آپارتاید علیه شهرستانیهاست - رادیو زمانه
همیشه بزنگاهی هست - گوشزد
باز هم بیتفاوت باشیم… - مانی منجمی
عدالت در شعار؛ آپارتاید در عمل - یادداشتهای پراکنده
بومیگزینی و استعدادهای غریب - قلم بهدست مزدور